Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 30/4

Μουσικοθεατρική εκδήλωση για την εργατική πρωτομαγιά και τα 15 χρονια του ΠΑΜΕ, οργανώνει το Συνδικάτο Εργαζομένων Τουριστικών Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης - Πιερίας - Χαλκιδικής, την Τετάρτη 30 Απριλίου, στις 7:00 μ.μ., στη μεγάλη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ 29/4

Συνάδελφε-συναδέλφισσα,
Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι κατανοούν ότι η λεγόμενη “αξιολόγηση” υπηρεσιών και εργαζομένων οδηγεί σε απολύσεις, κατάργηση και ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών. 

Οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ. στους Δήμους, την Περιφέρεια και τις Δημόσιες Υπηρεσίες του Νομού Θεσσαλονίκης σε καλούν σε εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:  

«Η “αξιολόγηση” υπηρεσιών και εργαζομένων στο δημόσιο και η οργάνωση της δράσης μας ενάντια στην εφαρμογή της». 

Εισηγητής της συζήτησης θα είναι ο Γ. Τσαγγάρης, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Θεσ/νίκης και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ε.Δ.Ο.Θ. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 29 Απρίλη, στις 7:00 μμ, στον 4ο όροφο της Ε.Δ.Ο.Θ. (Προξένου Κορομηλά 51).
 

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΠΙΚΕΤΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 29/4

Η Λαϊκή Επιτροπή Ε' Διαμερίσματος έχει προγραμματίσει πικετοφορία την Τρίτη 29 Απριλίου, στις 18:30, με σημείο εκκίνησης τη γωνία Μαρτίου-Παπαναστασίου, για την προώθηση και τη γνωστοποίηση στο κοινό της απεργιακής συγκέντρωσης της 1ης Μάη.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΕΡΓΩΝ 27/4

Κυριακή 27 Απριλίου, στις 19:00:
Η Επιτροπή Ανέργων Ε' Διαμερίσματος Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιήσει συνέλευση στα γραφεία της Λαϊκής Επιτροπής (Μυκηνών 17, Μπότσαρη με Δελφών) όπου κεντρικό άξονα της συζήτησης θα αποτελέσει ο ερχομός της Πρωτομαγιάς και η απεργιακή συγκέντρωση εκείνης της ημέρας.

Λίγα λόγια για την 1η Μάη:
Μια από τις σημαντικότερες λαϊκές γιορτές.
Σε αντίθεση με αυτό που κάποιοι θέλουν να πιστεύουμε, η Πρωτομαγιά δεν είναι η γιορτή της άνοιξης, όπου θα ξεχυθούμε χαρωπά στις εξοχές φτιάχνοντας στεφάνια και ψήνοντας αρνιά. Ωραία όλα αυτά, αλλά υπάρχει κάτι πολύ βαθύτερο:
Πρόκειται για ημέρα μνήμης για κάθε υπάλληλο/εργάτη, κάθε άνθρωπο του μεροκάματου, για τον κόσμο της εργασίας συνολικά.

Τι ακριβώς γιορτάζουμε, τι πρέπει ακριβώς να θυμόμαστε;
Η 1η Μάη του 1886, ήταν η μέρα της μεγάλης ΑΠΕΡΓΙΑΣ στο Σικάγο των ΗΠΑ με αίτημα την καθιέρωση της 8ωρης εργάσιμης μέρας, αντί της 10ωρης, 11ωρης έως και 14ωρης που ήταν ως τότε. Απεργία η οποία συνεχίστηκε και τις επόμενες μέρες και που βάφτηκε στο αίμα των εργατών από το χτύπημα αστυνομίας με εντολή των καπιταλιστών, ενώ οι ηγέτες, πρωτεργάτες των τότε εργατικών κινητοποιήσεων για το 8ωρο καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν. Έτσι η 1η Μάη του 1886 αποφασίστηκε να καθιερωθεί ως η Εργατική Πρωτομαγιά. Οι θυσίες τους δεν πήγαν χαμένες. Χάρη σε αυτούς τους πρωτεργάτες (κυριολεκτικά...) κατακτήθηκαν πολλά.

Κάποιοι θέλουν να τα ξεχάσουμε όλα αυτά, όλους τους εργατικούς αγώνες που διεξήχθησαν στο παρελθόν και που καθιέρωσαν κατακτήσεις όπως το 8ωρο, την ασφάλιση, αυξήσεις σε μισθούς και εργατικά δικαιώματα. Δικαιώματα που πλέον μας τα παίρνουν πίσω για να εξασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων.

Θα τους αφήσουμε;
Θα το επιτρέψουμε;
Δεν θα πρέπει να παραδειγματιστούμε από το παρελθόν και τις κατακτήσεις του;
Δεν αποτελούν στιγμές όπως η 1η Μάη παράδειγμα για την κατεύθυνση που θα πρέπει ο λαός να πάρει σήμερα;
Μήπως αυτός είναι ο λόγος που επιχειρείται σήμερα να δωθεί άλλη ουσία στην Πρωτομαγιά; Για να ξεχνάει ο λαός και ειδικά η νεολαία τους ηρωικούς αγώνες που δώθηκαν στο παρελθόν και οι οποίοι εξασφάλισαν αξιοπρεπέστερη επιβίωση σε εκατομμύρια εργαζόμενους;

Ας μην πάμε πολύ μακριά: ίσως θυμάστε που πέρυσι η Πρωτομαγιά έπεφτε Μεγάλη Τετάρτη και που γι' αυτό το λόγο η κυβέρνηση ήθελε να τη μεταφέρει μετά το Πάσχα. Μη χαθούν και τα μεγαλοβδομαδιάτικα κέρδη των επιχειρήσεων! Δυστυχώς γι' αυτούς, η Πρωτομαγιά δεν είναι "αργία" για να μεταφέρεται όπου αρέσει στον καθένα, αλλά ΑΠΕΡΓΙΑ. Απέχουμε από κάθε εργασιακή δραστηριότητα εκείνη την ημέρα, ως τιμή σε όσους στο παρελθόν έκαναν το ίδιο για να παλέψουν για τα εργασιακά τους δικαιώματα και παραδειγματιζόμενοι από τη στάση τους που απέφερε καρπούς, τη μεταφέρουμε στο σήμερα που τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, για να υπερασπιστούμε τις ζωές μας! Οφείλουμε να ακολουθήσουμε το δρόμο της οργάνωσης και της αντεπίθεσης.

Την Πέμπτη 1η Μάη, όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ. στις 10:30 στο άγαλμα Βενιζέλου.

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

ΠΕΜΠΤΗ 1η ΜΑΗ, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ, ΣΤΙΣ 10:30 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.

Η 1η Μάη είναι η μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη τιμά αγωνιστικά τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο, τους ηρωικούς αγώνες και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στην ταξική πάλη με το κεφάλαιο και τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, διατρανώνοντας την απόφαση της να συνεχίσει ως το τέλος, ως τη νίκη.

Αποτελεί σύμβολο στον αγώνα των εργαζόμενων για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο αιματοβαμμένος Μάης του 1886 και η ανεπανάληπτη θυσία των εργατών του Σικάγο αποτελεί οδηγό για το σήμερα και τις νέες μάχες που θα ακολουθήσουν, εμπνέει τους λαούς για τις μελλοντικές ηρωικές σελίδες που θα γραφτούν.

Η 1η Μάη μας καλεί, να προωθήσουμε ακόμα πιο αποφασιστικά την ενότητα της τάξης μας, για την ανασύνταξη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, να οργανώσουμε τη δική μας αντεπίθεση. Να δημιουργήσουμε τους όρους για την ανατροπή της σημερινής κατάστασης.

Ο δικός τους πλούτος εξαρτάται από τη δική μας φτώχεια!

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες και νέοι,

Σήμερα, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες, να έχουμε όλοι δουλειά με αξιοπρεπείς μισθούς και μεροκάματα, να εργαζόμαστε λιγότερες ώρες, να αυξηθεί ο ελεύθερος χρόνος. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις να ζούμε χωρίς το βραχνά της ανασφάλειας και της ανεργίας, να είμαστε καλυμμένοι από ένα ευρύ σύστημα κοινωνικής φροντίδας.

Και όμως ζούμε με αδιάκοπο άγχος, ανασφάλεια και να κυνηγάμε τη ζωή από πίσω. Ανεργία, εξαθλίωση, κακοπληρωμένη εργασία, ακριβοπληρωμένες και χαμηλής ποιότητας παροχές υγείας και παιδείας.

Κάθε εργάτης, νέος, άνεργος πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα, τι φταίει και ζούμε στην απόγνωση, στην ανασφάλεια, στο άγχος, χωρίς δικαιώματα. Έχει σημασία να γνωρίσουμε ολοκληρωμένα για τις αιτίες που οι συλλογικές συμβάσεις και οι μισθοί τσακίστηκαν, που θα εργαζόμαστε μέχρι τα βαθιά γεράματα, που η ανεργία καλπάζει, που οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις πολλαπλασιάζονται και μονιμοποιούνται, που συντάξεις και επιδόματα καταργούνται, που αμφισβητείται το δικαίωμα στην απεργία, που ποινικοποιούνται οι αγώνες.

Μόνο έτσι, θα μπορέσουμε να δώσουμε απάντηση, γιατί σε αυτό το ερώτημα κυβέρνηση, ΕΕ, κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, φιλόδοξοι και νέοι κυβερνητικοί διαχειριστές σκορπούν σύγχυση και σκοταδισμό. Θεωρούν τη λαίλαπα που μας έπληξε αποτέλεσμα κακής κυβερνητικής διαχείρισης και προσωρινή, μιλούν για στρεβλώσεις του συστήματος.

Διαστρεβλώνουν, θέλουν να μας έχουν στο σκοτάδι! Κανένας δε βάζει στο στόμα του την πραγματική αιτία, τον έναν και μοναδικό ένοχο που μας τσακίζει τη ζωή. Τον καπιταλισμό, τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, τα μονοπώλια! Ένα σύστημα σάπιο, που έφαγε τα ψωμιά του, για αυτό και οι κρίσεις έρχονται, επανέρχονται και βαθαίνουν.

Η απάντηση στο ερώτημα «τι φταίει και βασανιζόμαστε» βρίσκεται στο γεγονός ότι τον παραγόμενο από εμάς πλούτο τον αρπάζουν μια χούφτα καπιταλιστές, ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Τα συνεχόμενα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που προσφέρουν τεράστια αύξηση κερδών και προνομίων στα μονοπώλια είναι όρος για να ξεπεράσουν την κρίση τους. Οι εξελίξεις αυτές χτυπούνε τη συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία, τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους μικροβιοτέχνες και τους επαγγελματίες, τη νεολαία, τις γυναίκες. Τα μονοπώλια και το σύστημα τους βάζουν λουκέτο στα μαγαζιά, ξεκληρίζοντας τους αγρότες από τη γη τους.

Για να βγει αλώβητος και νικητής ο λαός, απαιτείται άμεση οργάνωση της πάλης στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους. Χρειάζεται να δυναμώσει ο συντονισμός του αγώνα, να αναπτυχθεί ένα ορμητικό αγωνιστικό ποτάμι αντίστασης για να αναχαιτίσει την κυβερνητική επίθεση, να γκρεμίσει μνημόνια και αφεντικά.

Κόντρα στον νέο και τον παλιό κυβερνητικό-εργοδοτικό συνδικαλισμό:

Το ΠΑΜΕ στέλνει ενωτικό μήνυμα προς όλους τους εργαζόμενους και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Σας καλούμε να πάρετε την υπόθεση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων και τον προσανατολισμό του εργατικού κινήματος στα δικά σας χέρια.

Οι εργαζόμενοι να απορρίψουμε εκείνες τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που 24 ώρες το 24ωρο μας καλούν να υποταχτούμε στις αξιώσεις των μονοπωλίων. Να γυρίσουμε τις πλάτες στους ξεπουλημένους συνδικαλιστές που έχουν γίνει οι καλύτεροι πλασιέ της εκμετάλλευσης, μανιώδεις υποστηριχτές της «ανταγωνιστικότητας», σπέρνουν σε κάθε τόπο δουλειάς το συντεχνιασμό, την απογοήτευση και τη μοιρολατρία.

Να στείλουμε στο αγύριστο τον παλιό και νέο εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που έχει ως σημαία τον «ευρωμονόδρομο» και την «ταξική συνεργασία». Είναι οι καλύτεροι και οι πιο έμπιστοι υπάλληλοι των αφεντικών για να μπορούν να πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους χωρίς εμπόδια.

Σκλάβοι του 21ου αιώνα δε θα γίνουμε!

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ απλώνουν ασπίδα προστασίας γύρω από τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, δημιουργούν τις προϋποθέσεις να βρουν αγωνιστική διέξοδο και προοπτική η αγανάκτηση και η ταλαιπωρία των εργαζομένων, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.

Να στείλουμε μήνυμα σε μεγαλοεργοδοσία, κυβέρνηση, κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό ότι είμαστε όρθιοι, σκληροτράχηλοι, ανίκητοι για να υπερασπιστούμε τη ζωή και το μέλλον των παιδιών μας.

Σήμερα όσο ποτέ, χρειάζεται να ενισχυθεί η συσπείρωση στις γραμμές του αγώνα. Έχουν βάλει στο μάτι τη συνδικαλιστική δράση, το δικαίωμα στην απεργία, στις διεκδικήσεις. Είναι ζήτημα επιβίωσης να αποκρούσουμε την επίθεση στα νώτα του εργατικού κινήματος. Να μην επιτρέψουμε να βάλουν χέρι στα σωματεία. Να οργανωθούμε σε αυτά, να δυναμώσει η παρέμβαση τους. Να μην αφήσουμε την εργοδοσία να αλωνίζει στους κλάδους και στους τόπους δουλείας.

Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, να ανατραπεί η γραμμή της ταξικής υποταγής, που νεκρώνει το σώμα της εργατικής τάξης. Να ηττηθεί η γραμμή που απελπίζει και αποτρέπει χιλιάδες εργαζόμενους και νέους να μπουν στους αγώνες και την ταξική πάλη.

Τίποτα δεν έχει κριθεί! Ψηλά το κεφάλι!

Εργαζόμενε, εργαζομένη, νέε, άνεργε

Δείξε τη δύναμη σου! Βάλε φραγμό στη μόνιμη φτώχεια που θέλουν να σε καταδικάσουν. Οι νέοι, οι νέες, οι μαθητές, οι σπουδαστές, τα παιδιά της εργατικής-λαϊκής οικογένειας δεν πρέπει να προσαρμοστούν σε ένα μέλλον που προδιαγράφεται πολύ χειρότερο σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες. Ο δρόμος ανάπτυξης που ζούμε σήμερα έχει χρεοκοπήσει. Δε μπορεί να προσφέρει τίποτα άλλο παρά μόνο ανέχεια και ζόρια. Δεν υπάρχουν περιθώρια για μικροβελτιώσεις.  Κίνητρο της καπιταλιστικής ανάπτυξης είναι το κέρδος μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό σημαίνει συμπίεση δικαιωμάτων, μόνιμη απόγνωση για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία.

Εμείς είμαστε η τάξη που παράγει τον πλούτο! Χωρίς τις σωματικές και πνευματικές μας δυνάμεις ο κόσμος θα απονεκρωθεί. Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά. Πέρα από τα φυσικά φαινόμενα, ότι κινείται στον κόσμο προέρχεται από το δικό μας κόπο και ιδρώτα. Χωρίς τη δική μας ενέργεια, θα σταματήσει να κινείται. Ότι έχει παραχθεί σ' αυτό τον τόπο και ότι θα παραχθεί στο μέλλον, είναι αποτέλεσμα εργασίας χιλιάδων εργαζόμενων που δίνουν την ψυχή και το σώμα τους σε συνθήκες άγριας ταξικής εκμετάλλευσης και πίεσης απ' το μεγάλο κεφάλαιο.

Εμείς να γίνουμε οι αφέντες του πλούτου που παράγεται.

Χωρίς εμάς δε μπορεί να υπάρξει πλούτος. Δίχως, όμως, τους καπιταλιστές, μιας χούφτας παρασίτων, μπορεί.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι αναγκαίες υλικές προϋποθέσεις για μόνιμη σταθερή δουλειά, για μειωμένο ωράριο και αύξηση του ελεύθερου χρόνου, για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν παροχές στην υγεία, τη μόρφωση, τη λαϊκή στέγη, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, για μισθούς και συντάξεις που θα ανταποκρίνονται στο ύψος των σημερινών λαϊκών αναγκών.

Μπορούμε να ζήσουμε σε έναν κόσμο αντίστοιχο του κόπου μας, της εργασίας μας, των προσδοκιών μας. Έναν κόσμο που δε θα μαστίζεται από πολέμους, από ανεργία, από ναρκωτικά, από άγχος και ανασφάλεια. Που θα ζούμε ειρηνικά, ανθρώπινα χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς καταπίεση και την βαρβαρότητα του συστήματος που ζούμε.

Είμαστε η τάξη του παρόντος και του μέλλοντος.

Ξέρουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Έχουμε συμμάχους στα άλλα λαϊκά στρώματα.

Παλεύουμε για την ανασυγκρότηση σε ταξική βάση του συνδικαλιστικού εργατικού κινήματος.

Προωθούμε τη λαϊκή συμμαχία με τους αυτοαπασχολουμένους της πόλης και του χωριού, μικροπαραγωγούς όλων των κλάδων, τις γυναίκες μας, τα παιδιά μας.

Ανοίγουμε το δρόμο για ένα ελπιδοφόρο αύριο. Ζήτω η 1η Μάη! Ζήτω η παγκόσμια εργατική τάξη! 


ΔΟΛΩΝΟΥΝ ΚΑΛΑΜΑΡΑΚΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ "ΧΑΝΟΥΣ"

Το τελευταίο διάστημα προβάλλεται στην τηλεόραση η διαφήμιση μιας εταιρείας παρασκευής ούζου, με το εξής σενάριο: Στο αποστακτήριο της εταιρείας, εν ώρα εργασίας, έχουν συγκεντρωθεί οι εργαζόμενοι, προφανώς μετά από πρόσκληση της εργοδοσίας. Είναι όλοι προβληματισμένοι και ανήσυχοι. Συζητάνε μεταξύ τους και δείχνουν να αναρωτιούνται για το λόγο που τους κάλεσε ο εργοδότης. Στο κάτω μέρος της οθόνης, γράφει: «Παρασκευή 1:00 μ.μ. Κανείς εργαζόμενος δε γνωρίζει τίποτα».

Το λόγο παίρνει το αφεντικό, όπως παρουσιάζεται στη διαφήμιση. Με αργόσυρτο λόγο λέει: «Σήμερα, σταματάμε ό,τι κάνουμε...». Η κάμερα κεντράρει στα ανήσυχα πρόσωπα των εργαζομένων και στο κάτω μέρος η οθόνη γράφει: «Ο νους πάει στο κακό». Ομως το αφεντικό συνεχίζει: «...και πάμε στη θάλασσα για καλαμαράκι!». Η κάμερα καταγράφει αντιδράσεις ανακούφισης και χαράς για τους εργαζομένους, που ξεσπάνε σε χειροκροτήματα.

Ακολουθούν σκηνές από τη μεταφορά τους με λεωφορείο σε ένα μαγαζί στην παραλία. Κάθονται όλοι μαζί σε ένα τραπέζι, πίνουν ούζο και τρώνε καλαμαράκια. Πάνω στο κέφι, ένας εργαζόμενος σηκώνει το ποτήρι και φωνάζει: «Να είσαι καλά αφεντικό!». Το αφεντικό ανταποκρίνεται στην πρόποση και σηκώνει το ποτήρι του, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι. Η διαφήμιση κλείνει με τους εργαζομένους να χορεύουν. Λίγο πριν, ο εκφωνητής ενημέρωνε τους τηλεθεατές: «Μπορείτε να την κάνετε κι εσείς για kalamaraki day. Αρκεί να πείσετε το σωστό άνθρωπο». Στο τέλος, στην οθόνη διαβάζουμε: «Κάν' την από τη δουλειά ...ομαδικά!». 

Τί λέει η διαφήμιση;

Ας επιχειρήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε λίγο τη διαφήμιση: Ο εργοδότης μιας (οποιασδήποτε) εταιρείας, καλεί τους εργαζομένους να συγκεντρωθούν στο χώρο παραγωγής, χωρίς να τους ενημερώνει για το λόγο. Σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, με τον ορυμαγδό των απολύσεων και των περικοπών σε μισθούς και δικαιώματα, είναι λογικό ο νους των εργαζομένων να πάει στο κακό. Ομως όχι! Το αφεντικό, παρά το γεγονός ότι τους υποβάλλει στο μαρτύριο της σταγόνας και ανακοινώνει λέξη - λέξη αυτά που έχει να τους τους πει, κατά βάθος έχει καλές προθέσεις. Θέλει να τους κάνει έκπληξη και να πάει όλους τους εργαζομένους για ούζο και καλαμαράκι, με έξοδα της εταιρείας!

Οι εργαζόμενοι ανακουφίζονται. Το καλό αφεντικό ανταμείβεται με χειροκροτήματα. Και αμέσως μετά, εργαζόμενοι και εργοδότες γίνονται ένα, μια παρέα, μια οικογένεια. Τόσο, που ένας εργαζόμενος δεν μπορεί να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό του και εύχεται για τη μακροημέρευση του εργοδότη του, παρασέρνοντας αυθόρμητα όλους τους συναδέλφους του να κάνουν το ίδιο.

Το «ηθικό δίδαγμα» προκύπτει στο τέλος: «Και το δικό σου αφεντικό μπορεί να είναι το ίδιο καλό με το δικό μου και να σε βγάλει μια βόλτα για ουζάκι και καλαμαράκι. Αρκεί να του το ζητήσεις!». Αυτό μοιάζει να λέει η διαφήμιση για να παρακινήσει τους τηλεθεατές να συμμετέχουν στο πρόγραμμα που η συγκεκριμένη εταιρεία παρασκευής ούζου ονομάζει «kalamaraki day». 

Παρακάλια στο αφεντικό:

Τι είναι όμως αυτό το πρόγραμμα; Διαβάζουμε από τη σχετική ιστοσελίδα: «Το Kalamaraki Day είναι μία ημέρα που δημιούργησε πρόσφατα το [...] (σ.σ.: αναφέρεται το όνομα της εταιρείας), σύμφωνα με την οποία έχεις την ευκαιρία να την κάνεις μαζί με τους συναδέλφους σου ομαδικά, εν ώρα εργασίας και να πάτε μια εκδρομή - έκπληξη σε ένα μεζεδοπωλείο για καλαμαράκια και ούζο εντελώς δωρεάν! Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ξεσηκώσεις τους συναδέλφους σου και όλοι μαζί να πείσετε τον υπεύθυνο της εταιρείας σας (ή της ένωσης προσώπων) να συμπληρώσει τη φόρμα συμμετοχής που υπάρχει στο site, έτσι ώστε να μπείτε αυτόματα στις κληρώσεις που γίνονται κάθε εβδομάδα για 2 νικητές! Ολα τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει το [...], το οποίο παρέχει εντελώς δωρεάν για 20 έως 50 άτομα το λεωφορείο για τη μεταφορά από και προς το μεζεδοπωλείο, το γεύμα και το ούζο, καθώς και έναν αντιπρόσωπο - διοργανωτή, για να διεξαχθούν όλα όπως πρέπει!».

Μάλιστα, ο εμπνευστής του προγράμματος παρακινεί τους ενδιαφερομένους: «Αν τα τηλέφωνα χτυπάνε, το inbox έχει τιγκάρει, ο πάκος με τη χαρτούρα όλο και μεγαλώνει, αλλά έξω από το παράθυρό σας έχει κάνει κατάληψη ένας τεράστιος ήλιος και η μόνη σας σκέψη είναι καλή παρέα και ουζάκι, τότε έχετε ανάγκη από Kalamaraki Day. Κάν' την από τη δουλειά ...ομαδικά! (...) Πείστε λοιπόν τον υπεύθυνο της εταιρείας να συμπληρώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία στη φόρμα συμμετοχής που ακολουθεί και μπείτε αυτόματα στις κληρώσεις για 2 νικητές κάθε εβδομάδα».

Με άλλα λόγια: Ακόμα κι αν δουλεύεις σαν σκλάβος, ακόμα κι αν δεν προλαβαίνεις να πάρεις ανάσα στη δουλειά, μη χολοσκάς! Κάνε μια έκκληση στο αφεντικό σου να σε βάλει μαζί με τους συναδέλφους σου στην κλήρωση για ένα δωρεάν γεύμα με ούζο και καλαμαράκια εν ώρα δουλειάς, και όλα καλά! 

Οι επιστολές:

Πώς όμως θα πειστεί το αφεντικό να κάνει μια τέτοια ...παραχώρηση; Η εταιρεία που σπονσοράρει το πρόγραμμα έχει την απάντηση. Μέσα από την ιστοσελίδα της προτείνει στους ενδιαφερομένους τρεις φόρμες για την υποβολή του αιτήματός τους προς τον εργοδότη. Αν και ο συντάκτης προσπαθεί να παρουσιάσει σαν χιουμοριστικό το όλο εγχείρημα, τόσο το περιεχόμενο των επιστολών προς την εργοδοσία όσο και ο τρόπος που πλασάρονται καλλιεργούν πέρα για πέρα αντιδραστικά αντανακλαστικά.

Οι επιστολές με τις οποίες ο εργαζόμενος καλείται να απευθυνθεί στον εργοδότη του είναι τριών κατηγοριών: «Επαναστατική», «Επαγγελματική» και «Γλειψιματική». Διαβάζουμε στην «Επαναστατική»: «Συνάδελφε προϊστάμενε (...) Είναι άδικο ο εργαζόμενος να στερείται τις χαρές της ζωής και να αποτελεί μόνο έναν κρίκο της παραγωγικής διαδικασίας. Η δουλειά δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός. Περιμένουμε από εσένα να μας συσπειρώσεις με δύναμη, αποφασιστικότητα και προοπτική. Μαζί θα πορευτούμε στο αταξικό τραπέζι του kalamaraki day και θα απολαύσουμε αταξικά καλαμαράκια και αταξικά ουζάκια (...) Στην καλοπέραση είμαστε όλοι μαζί. Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς».

Η πρόθεση του συντάκτη να χλευάσει την ταξική πάλη είναι φανερή. Ο εργοδότης είναι αυτός που θα λυτρώσει τον εργαζόμενο από τον κάματο της δουλειάς και από τη στέρηση των «χαρών της ζωής». Στον καπιταλισμό, ο εργαζόμενος αλλοτριώνεται στην παραγωγική διαδικασία, αλλά υπάρχει αντίδοτο: Να του εξασφαλίσει ο εργοδότης - εκμεταλλευτής τη συμμετοχή του σε ένα τζάμπα γεύμα με ουζάκι, σε κάποιο μεζεδοπωλείο.

Αυτό κι αν είναι αντανάκλαση της μειωμένης απαιτητικότητας που θέλει να εμφυσήσει συνολικά το σύστημα στην εργατική τάξη! Αυτό κι αν είναι συμπύκνωση της αντιδραστικής αντίληψης ότι ο εργοδότης είναι αυτός από τον οποίο ο εργαζόμενος θα πρέπει να αποζητά τη «σωτηρία» του. Πολύ περισσότερο που «στην καλοπέραση είμαστε όλοι μαζί», όπως γράφει ο συντάκτης. Δηλαδή εργαζόμενοι και αφεντικά μια παρέα, και όχι βέβαια αντίπαλοι στο πεδίο της ταξικής πάλης. 

«Επαγγελματίες» και «γλειψιματίες»:

Πάμε τώρα στην «Επαγγελματική» επιστολή, η οποία γράφει: «Κύριε διευθυντή. Είμαι ενήμερος για τον περιορισμένο χρόνο σου, γι' αυτό θα είμαι συνοπτικός και ακριβής. Πρόσφατες στατιστικές μελέτες, που έλαβαν χώρα σε εταιρείες κολοσσούς σε διεθνές επίπεδο, παρατήρησαν άμεσο συσχετισμό της διάθεσης του εργαζομένου με την αποδοτικότητά του. Αξιοσημείωτη είναι η διαπίστωση πως δημιουργείται ισχυρό team bonding αν οι εργαζόμενοι βρεθούν μαζί για λίγες ώρες εκτός εργασίας (...) Οπως θα διαπιστώσεις και μόνος σου, είναι αποδεδειγμένο πως η υιοθέτηση μιας τέτοιας ενέργειας, όπως το kalamaraki day, θα προσδώσει στους εργαζομένους μεγαλύτερη διάθεση για εργασία. Είναι προφανές ότι τα οφέλη είναι μεγαλύτερα, σε συσχετισμό με τις λίγες ώρες απουσίας των εργαζομένων από τα γραφεία τους. Μετά τιμής».

Εδώ το ύφος αλλάζει. Για να αποσπάσει τη συγκατάθεση του εργοδότη, ο εργαζόμενος εμφανίζεται να έχει ο ίδιος έγνοια για την αύξηση της παραγωγικότητας στην εργασία και ανάλογα να συμβουλεύει το αφεντικό του. Να και ο «τύπος» του εργαζομένου που θεωρεί δική του την επιχείρηση που δουλεύει και μεριμνά με όλους τους τρόπους να βελτιωθεί η λειτουργία της, προκειμένου αυτό να αποτυπωθεί και στην κερδοφορία της. Αν το επεκτείνει κανείς, καταλήγει να διαβάζει έναν ύμνο στην ταξική συνεργασία...

Η αποθέωση έρχεται με τη «Γλειψιματική» επιστολή, στην οποία γράφεται: «Super Προϊστάμενε. Σήμερα δείχνεις πιο κομψός από ποτέ. Θα ήθελα επίσης να σου πω ότι έχεις χάσει κιλά και ότι τα αστεία που μας είχες πει τις προάλλες τα συζητάει όλο το γραφείο. Super προϊστάμενε, είσαι ένα βήμα πιο μπροστά απ' όλους μας και σε αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Γι' αυτό αδιαμφισβήτητα έρχομαι δεύτερος που σου αναφέρω το kalamaraki day, γιατί προφανώς θα γνωρίζεις γι' αυτόν τον καινούργιο θεσμό (...) Ανυπομονούμε να πάμε για καλαμαράκι και ουζάκι, ώστε να χαρούμε λίγες ώρες ακόμα μαζί σου, όπου η σοφή, μα ταυτόχρονα πρόσχαρη προσωπικότητά σου θα φωτίζει τις όμορφες στιγμές που θα βρισκόμαστε παρέα. ΥΓ: Super Προϊστάμενε, τα παιδιά του γραφείου θα φέρουν και κιθάρα, ώστε να μας πεις το απερίγραπτο, όπως σίγουρα θα το τραγουδήσεις, "κορίτσι του Μάη"».

Κάθε σχόλιο είναι περιττό... 

Ο «τύπος» που τους βολεύει:

Εποχή της αθωότητας δεν υπήρξε ποτέ στον καπιταλισμό. Πολύ περισσότερο σε συνθήκες κρίσης και άκρατου ανταγωνισμού, που το κεφάλαιο είναι αποφασισμένο να ξεμπερδεύει μια κι έξω με έννοιες όπως συνδικαλιστικά δικαιώματα, ταξικό κίνημα, συνδικάτο, διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών και άλλα παρόμοια, για να δημιουργήσει τον «τύπο» του εργαζομένου που απαντάει καλύτερα στις σύγχρονες ανάγκες για κερδοφορία: Τον πειθήνιο, το φοβισμένο, τον ανήσυχο για την παραγωγικότητα της δουλειάς του, τον αποστασιοποιημένο από τη συνδικαλιστική δράση, με την απαιτητικότητα και τις διεκδικήσεις του στο ναδίρ. Τον εργαζόμενο που θα σκέφτεται ότι η ανάπτυξη προς όφελος του εργοδότη του θα σώσει και τον ίδιο, όταν η ίδια του η πείρα τον διδάσκει για το ακριβώς αντίθετο.

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΑ CAFE MIKEL


Η Πανελλαδική Γραμματεία Επισιτισμού-Τουρισμού του Π.Α.ΜΕ. και το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών και Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης-Πιερίας-Χαλκιδικής καταγγέλλει την εργοδοσία Mikel, που αν και λειτουργεί με franchise , η τακτική που ακολουθεί στα καταστήματα είναι η ίδια.

Υποχρεώνει τους εργαζόμενους να υπογράψουν ιδιωτικό συμφωνητικό - ρήτρα πολλών χιλιάδων ευρώ, δεσμευόμενοι πίστη και υπακοή στην εταιρεία. Η υπογραφή αυτών των συμφωνητικών είναι άκρως αντιδραστική, ισοδυναμεί με αλλαγή της σύμβασης εργασίας και ο εργοδότης μπορεί να απολύσει τον εργαζόμενο άμεσα και χωρίς αποζημίωση. Υποχρεώνει τους εργαζόμενους ακόμα και μετά από ένα χρόνο μετά τη λήξη της εργασίας τους να μην δουλέψουν σε οποιαδήποτε επισιτιστική επιχείρηση, αλλά και να μην ενεργήσουν οποιαδήποτε ανταγωνιστική προς την εταιρεία πράξη, χωρίς να διευκρινίζεται τι είδους είναι αυτή η πράξη. Απαγορεύεται ακόμα και σε συγγενικό πρόσωπο (α’ βαθμού) των εργαζόμενων να εργάζεται σε επισιτιστική επιχείρηση.

Είναι ή δεν είναι αυτό απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης;
Μπορεί ή όχι η εταιρία να εντάξει στην ανταγωνιστική πράξη την άρνηση στην αλλαγή συμβάσεων;
Δίνεται ή όχι με αυτόν τον τρόπο στην εταιρία το ελεύθερο να απολύει τον εργαζόμενο όταν απεργεί; 

Δεν τους φτάνει που δουλεύουμε με τον κατώτατο μισθό, μας θέλουν και με σκυμμένο το κεφάλι. Και δεν άργησαν να το αποδείξουν.

Ζήτησαν από τους εργαζόμενους στο κατάστημα του Mikel στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης να υπογράψουν αλλαγή στη σύμβασή τους από πλήρη σε ημιαπασχόληση, ενώ θα συνέχιζαν να δουλεύουν με ωράριο πλήρους απασχόλησης. Όταν μια συναδέλφισσα αρνήθηκε να δουλεύει, όποτε και αν θέλει η εργοδοσία, την απέλυσαν μετά από τέσσερις μέρες. Έδειξαν με αυτόν τον τρόπο οι εργοδότες της εταιρίας ότι θα κόβουν όποιο κεφάλι δεν δέχεται να δουλεύει με τους όρους που επιβάλουν τα κέρδη τους. Μετά από παρέμβαση του Συνδικάτου στην εργοδοσία η συναδέλφισσα γύρισε στη δουλειά της με ψηλά το κεφάλι. Γιατί το συγκεκριμένο Συνδικάτο, όπως και κάθε σωματείο που είναι ενταγμένο στις δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ. , δεν είναι καμιά συμμορία ή γκρούπα που παρασύρει εργαζόμενους σε στραβούς δρόμους. Είναι οι εργαζόμενοι του εκάστοτε κλάδου που παλεύουν οργανωμένα για να μην περνάνε τα βάρβαρα μέτρα στους χώρους δουλειάς, να μην νιώθουν οι υπόλοιποι συνάδελφοι μόνοι τους μπροστά στην αντεργατική λαίλαπα και στην εργοδοτική τρομοκρατία.

Μόλις τέσσερις μέρες  μετά από την γενική πανελλαδική Απεργία στις 9 Απρίλη απολύουν ξανά την εργαζόμενη από το συγκεκριμένο κατάστημα Mikel, προφανώς επειδή άσκησε το νόμιμο δικαίωμά της και απήργησε.

Η Πανελλαδική Γραμματεία Επισιτισμού-Τουρισμού του Π.Α.ΜΕ. και το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τουριστικών Επισιτιστικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης-Πιερίας-Χαλκιδικής καταγγέλλουμε την απόλυση της συνδικαλίστριας συναδέλφου και την εργοδοσία που προσπαθεί να φιμώσει τη φωνή αντίστασης μέσα στο χώρο δουλειάς και ανενόχλητη να περάσει τα αντεργατικά σχέδιά της. Η συγκεκριμένη απόλυση είναι προάγγελος της επίθεσης που θα δεχθούν στα εργασιακά τους δικαιώματα οι εργαζόμενοι από την εργοδοσία. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε σε επαφή με το Συνδικάτο μας, να μη νομίζουμε ότι είμαστε μόνοι μας και αδύναμοι. Πατάνε στο φόβο μας οι εργοδότες για να μας αναγκάζουν να δουλεύουμε με τους όρους που τους βολεύουν και στο τέλος να μην μπορούμε να βρούμε δουλειά.

Το περιστατικό με τη συναδέλφισσά μας δεν είναι το μοναδικό και δεν θα μείνει αναπάντητο. Είναι εκατοντάδες τα παραδείγματα στους χώρους δουλειάς με εργαζόμενους να διώκονται ή να καταδικάζονται επειδή διεκδικούν το δικαίωμα στη ζωή με αξιοπρέπεια.

Να σημάνει συναγερμός! Οι εργαζόμενοι στα Mikel και σε όλο τον κλάδο πρέπει να εμποδίσουν αυτήν την απόλυση. Θέλει οργάνωση και αγώνα για να αντικρούσουμε αυτή τη βάρβαρη πολιτική που εφαρμόζεται στους χώρους δουλειάς και έχει μοναδικό αντίκτυπο στη ζωή μας.
Μαζί με το Συνδικάτο μας να αντιπαλέψουμε σε κάθε χώρο δουλειάς τα μέτρα που μας τσακίζουν τη ζωή. Να ενωθούμε με τους άλλους εργαζόμενους του κλάδου στο Συνδικάτο και σε όλους τους κλάδους.

Μπροστά μας έχουμε την απεργία της Πρωτομαγιάς και πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση. Οφείλουμε να αναδείξουμε  το ιστορικό, ταξικό περιεχόμενο της 1ης Μάη. Το 8ωρο, η Ασφάλιση, οι Συλλογικές Συμβάσεις, το  δικαίωμα στην Υγεία, στην Παιδεία, το δικαίωμα στην απεργία κατακτήθηκαν με σκληρούς και πολλές φορές αιματηρούς αγώνες. Χιλιάδες πρωτοπόροι εργάτες σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας κρεμάστηκαν, εκτελέστηκαν, τουφεκίστηκαν στις πύλες των εργοστασίων, των ορυχείων για να κατακτηθούν αυτά τα δικαιώματα. 

Κανείς μόνος του!!
Όλοι μαζί μέσα από τα Συνδικάτα μας να παλέψουμε για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα απέναντι σε όσους μας κατακρεουργούν τη ζωή!!!

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 11/4

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετείχε στον διαμελισμό και βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας, στις επεμβάσεις στη Λιβύη, Ιράκ, Μάλι, Σομαλία, Συρία, Ουκρανία, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, υποστήριζε το σχέδια Ανάν και υποστηρίζει το νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο. 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγεί με τη συνεργασία της Ελληνικής κυβέρνησης το λαό και τη χώρα μας όλο και πιο βαθιά στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, καταστρέφει κάθε κοινωνική  υποδομή σε Παιδεία-Υγειά-Πρόνοια και χαρατσώνει το κάθε τι. 

Επιφυλάσσει για τη γυναίκα μια διαρκή χειροτέρευση της θέσης της με την κατάργηση όλων των δικαιωμάτων γύρω από τη μητρότητα και την εργασία με τα παχιά λόγια του συγκερασμού και της οικογένειας. 

Οφείλουμε να απαντήσουμε και να διεκδικήσουμε Ανθρώπινη ζωή-Ισοτιμία-Χειραφέτηση. 

Ο σύλλογος γυναικών του Ε’ Διαμερίσματος σας καλεί στην εκδήλωση-συζήτηση που οργανώνει με θέμα:
¨Οι επιπτώσεις της πολιτικής της ΕΕ  στο λαό μας και ειδικότερα στις γυναίκες¨
την Παρασκευή 11/04/2014 στις 7:00 μ.μ., στη Μυκηνών 17 (στάση Μπότσαρη). 

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ

«Η Ελλάδα βγήκε στις αγορές», πανηγυρίζουν από χτες οι κεφαλαιοκράτες και τα αστικά κόμματα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος μπορεί πλέον να δανείζεται απευθείας από τράπεζες, για να ανταποκρίνεται στις οικονομικές του ανάγκες, ενώ δε χρειάζεται να απευθυνθεί ξανά σε ΕΕ και ΔΝΤ για δανεισμό. Η περίφημη «έξοδος στις αγορές» συνδέεται προπαγανδιστικά με το «τέλος των μνημονίων και της τρόικας», με την έξοδο από την οικονομική κρίση. Υπόσχονται ότι η ανάκαμψη της οικονομίας, οι επενδύσεις θα φέρουν το τέλος των βασάνων του λαού. Αυτά λέει η κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, ενώ αρχικά αμφισβητούσε τη δυνατότητα εξόδου στις αγορές, μιλώντας για κυβερνητικό τρικ ενόψει εκλογών, τώρα λέει ότι η έξοδος ήταν βιαστική, γιατί αποδυναμώνεται η αναγκαιότητα αναδιάρθρωσης του χρέους, το οποίο είναι μη βιώσιμο και ταυτόχρονα το αυξάνει. Ετσι, στήνεται άλλος ένας ακόμα καβγάς για το πώς θα πρέπει να στηριχτεί η καπιταλιστική ανάκαμψη.

Γιατί, όμως, η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να περιμένουν τίποτα θετικό για τα συμφέροντά τους από την έξοδο στις αγορές, είτε τώρα είτε αργότερα, μετά από «κούρεμα» του χρέους, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Γιατί η συμμετοχή στις διεθνείς χρηματαγορές είναι αναγκαία για τη στήριξη του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, δε «στέκεται» καπιταλιστικό κράτος χωρίς να δανείζεται. Αυτό το «χρέος» φορτώνεται πάντα στις πλάτες των εργαζομένων των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Το δίλημμα, λοιπόν, δεν είναι με ποιους όρους θα βγει η Ελλάδα στις χρηματαγορές.

Ο δανεισμός του ελληνικού κράτους από τις τράπεζες είχε σταματήσει από το 2010, όταν η Ελλάδα, εν μέσω καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, μπήκε στα «μνημόνια». Με τα «μνημόνια» επιταχύνθηκε η υλοποίηση αντιλαϊκών μέτρων, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού κεφαλαίου, μέτρα προσχεδιασμένα στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ. Η φοροληστεία, οι περικοπές αξιοποιήθηκαν για να αποπληρώνονται τα δάνεια και για να δοθούν χρήματα για επενδύσεις του κεφαλαίου. Τώρα, ο δανεισμός από τις τράπεζες σημαίνει μεγαλύτερη δυνατότητα του κράτους να χρηματοδοτεί καπιταλιστικές επενδύσεις, ενισχύοντας τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Οι ιδιωτικοποιήσεις και τα μέτρα απελευθέρωσης της αγοράς στο τελευταίο πολυνομοσχέδιο ενισχύουν πολύμορφα τους καπιταλιστές.

Για την εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα θα συνεχίζουν να εφαρμόζονται «στον αιώνα τον άπαντα» τα βάρβαρα μέτρα σε μισθούς, συντάξεις, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, φόρους, γιατί με ή χωρίς μνημόνια υπηρετούν τη στρατηγική του κεφαλαίου. Η ανάκαμψη ακόμα και αν δημιουργήσει ορισμένες θέσεις εργασίας σε ορισμένους κλάδους, αυτές θα είναι αβέβαιες με μισθούς πείνας, ενώ ελάχιστα θα αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας με το 1,5 εκατ. ανέργους, όπως άλλωστε προβλέπουν και τα δικά τους επιτελεία. Βεβαίως, δεν αναιρείται ούτε η μόνιμη εποπτεία της ΕΕ στην Ελλάδα, που άλλωστε αφορά στο σύνολο σχεδόν των κρατών - μελών της ΕΕ.

Το ζήτημα για τους εργαζόμενους είναι ότι, στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης με όποια κυβέρνηση και όποιο μείγμα, εκτός από τη διαρκή υποτίμηση δικαιωμάτων και αναγκών τους θα φορτώνονται πάντα τα χρέη, τα δάνεια του κεφαλαίου και του κράτους του.

Το ζητούμενο είναι η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα να οργανώσουν τη δική τους ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση ενάντια σε κεφάλαιο, ΕΕ, κυβέρνηση, κόμματα του ευρωμονόδρομου. Η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας εκτός του ότι μπορεί να βάλουν εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση ανοίγουν το δρόμο για την αποδέσμευση από την ΕΕ, για τη μονομερή διαγραφή του χρέους με εργατική - λαϊκή εξουσία.

(Πηγή: Ριζοσπάστης 10/4/2014)

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ !

Απεργούμε για Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στη βάση των Συμβάσεων του 2009. Για κατάργηση όλων των αντιλαϊκών νόμων. Για προστασία των ανέργων. 

Απεργούμε ενάντια στην επίθεση Ευρωπαϊκής 'Ενωσης - κεφαλαίου - κυβέρνησης, όπως αποτυπώθηκε στο πρόσφατο πολυνομοσχέδιο, γιατί η αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί με ή χωρίς μνημόνιο, με αυτή ή την άλλη συνταγή διαχείρισης. 

Απεργούμε, γιατί η λεγόμενη «ανάκαμψη» είναι ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου και όχι των εργαζομένων, του λαού. 

Απεργούμε, γιατί δεν μας ξεγελάνε τα ψίχουλα, το λεγόμενο «κοινωνικό μέρισμα» που δίνει η κυβέρνηση, που δεν μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες μας. 

Απεργούμε ενάντια σε όλες τις προσπάθειες εκφοβισμού και αποπροσανατολισμού, απορρίπτοντας αυταπάτες και ψεύτικες προσδοκίες.

ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ. ΣΤΙΣ 10:30 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΝ ΟΑΣΘ 7/4

Οι Επιτροπές Ανέργων ξαναχτυπούν! Μετά από μικρό χρονικό διάστημα από το τελευταίο "χτύπημα" στον ΟΑΣΘ, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ, Επιτροπές Ανέργων της πόλης μας θα ξαναβρεθούν για κινητοποίηση στον ΟΑΣΘ (Μπότσαρη με Παπαναστασίου), τη Δευτέρα 7 Απριλίου στις 10:00 το πρωί. Στο πρόγραμμα της κινητοποίησης είναι και το σβήσιμο προστίμων ανέργων και άλλων κοινωνικών ομάδων (όπως φοιτητές/μαθητές με ανέργους γονείς). Υποχρέωση κάθε ανέργου να λάβει μέρος στην κινητοποίηση.

Ο ΧΙΤΛΕΡ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗΣ

Δείτε παρακάτω το σατυρικό βίντεο-παρωδία, "Ο Χίτλερ ως πρόεδρος πολυεθνικής".



ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 9/4

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ 24ωρη ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΙΣ 10:30 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ. 

Εργαζόμενε, εργαζόμενη, άνεργοι, νέοι, συνταξιούχοι,

Στις 9 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ξεπερνώντας τις απειλές και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας και της κυβέρνησης, τα εμπόδια που βάζει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Πρέπει τώρα να ανασυνταχθούμε! Να πιστέψουμε και να δοκιμάσουμε τη δύναμη μας. Καμία αναμονή! 

Βιομήχανοι, εφοπλιστές, τραπεζίτες, μεγαλοξενοδόχοι, μεγαλέμποροι, Τρόικα, κυβέρνηση θέλουν να τα αρπάξουν όλα. Η ζωή μας έχει γίνει αφόρητη! Μας οδηγούν στη μαζική εξαθλίωση για να σωθούν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Η λαιμαργία τους δε θα σταματήσει ποτέ! Μας θέλουν σκλάβους, αμίλητους, ανοργάνωτους, πετώντας μας μερικά ψίχουλα. Πρέπει να βρεθούμε σε αγωνιστική δράση και ετοιμότητα για τα χειρότερα που θα βρούμε μπροστά μας.

Ετοιμάζουν νέο γύρο επίθεσης:

Πλάι στους άθλιους μισθούς των 586 ευρώ και των 511ευρώ για τους νέους που μονιμοποιεί αυτήν την περίοδο η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ στις διαπραγματεύσεις με τους βιομηχάνους, δίπλα στους άθλιους μισθούς των προγραμμάτων απασχόλησης για ανέργους, στοχεύουν σε ακόμα φθηνότερη εργατική δύναμη για τους επιχειρηματικούς ομίλους. 

Το νέο πακέτο για τα εργασιακά περιλαμβάνει νέα μείωση των «εργοδοτικών» ασφαλιστικών εισφορών, δηλαδή σε ετήσια βάση οι μεγάλες επιχειρήσεις θα κερδίζουν πάνω από 800 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό, που θα λείπει από τα ταμεία του ΙΚΑ, μαζί με τις περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση, θα το οδηγήσει σε οικονομική ασφυξία άρα σε νέο ασφαλιστικό, δηλαδή νέες μειώσεις στις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις, νέες αυξήσεις στα όρια ηλικίας. 

Είναι άθλιοι. Χτυπάνε τα οικογενειακά επιδόματα, το επίδομα μητρότητας. Μπαίνουν στο στόχαστρο οι γυναίκες, τα παιδιά, τα νέα ζευγάρια. Την ίδια στιγμή που δήθεν κόπτονται για την ανεργία, φέρνοντας συνεχώς άθλια και κακοπληρωμένα προγράμματα που την ανακυκλώνουν, συζητούν για την απελευθέρωση των απολύσεων έτσι ώστε οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι να μπορούν να απολύουν όποτε και όσους θέλουν, να πληρώνουν όσο θέλουν, να προχωρούν χωρίς εμπόδια σε εξαγορές και λουκέτα με θύματα πάντα τους εργαζόμενους. 

Το ξήλωμα των τριετιών γίνεται με την επίκληση της προστασίας των μακροχρόνια ανέργων, για τους οποίους ομολογούν κυνικά ότι πρέπει να γίνουν φτηνότεροι. Προβλέπεται ότι η πρόσληψη μακροχρόνια ανέργων θα γίνεται με «ειδικό μισθολογικό καθεστώς», που θα επιβάλλει μείωση της προσαύξησης για προϋπηρεσία τουλάχιστον κατά 50% σε σύγκριση με το ύψος της αμοιβής που ισχύει σήμερα. Είναι η αρχή για τη γενική κατάργηση των τριετιών. 

Παράλληλα επιχειρούν να περάσουν στο γύψο κάθε λαϊκή κινητοποίηση και διαμαρτυρία, να βάλουν χέρι στη συνδικαλιστική δράση, στην απεργία με στόχο να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς και στα εργοστάσια.

ΨΗΛΑ το κεφάλι! ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ, ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ, με ακόμα μεγαλύτερη μαζικότητα να συνεχίσουμε την πάλη. Να σηκώσουμε πιο ψηλά τη σημαία των ταξικών αγώνων.

Η τρόικα και η ΕΕ είναι οι εκπρόσωποι των εργοδοτών:

Τα μέτρα αυτά, όπως και τα προηγούμενα που πάρθηκαν στα εργασιακά, στους μισθούς και στο ασφαλιστικό, δεν αποτελούν «καινοτομία» της τρόικας. Υπάρχουν προ μνημονίου και κρίσης, είναι διακαής και σταθερός πόθος των μεγαλοεργοδοτών στην Ελλάδα και την ΕΕ, προκειμένου να αυξηθεί η κερδοφορία των επιχειρήσεών τους. 

Αυτές οι απαιτήσεις δε θα εξαφανιστούν όταν έρθει η ανάκαμψη και όταν το μνημόνιο τελειώσει, όπως υπόσχεται η κυβέρνηση. Δε θα εξαφανιστούν αν αναδειχτεί άλλη κυβέρνηση λ.χ. της αριστεράς που αθωώνει και νομιμοποιεί την ΕΕ και χαριεντίζεται παράλληλα με τους βιομηχάνους. Οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, δε μπορούν να γίνουν αρνάκια και φίλοι των εργαζομένων. Υπερασπίζονται ένα σύστημα σάπιο και ξεπερασμένο, που δε διορθώνεται, δεν εξανθρωπίζεται. Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης μόνο βάσανα και δυστυχία θα φέρει για την εργατική τάξη, για τους λαούς.

Στις 9 ΑΠΡΙΛΗ AΠΕΡΓΟΥΜΕ, για να διεκδικήσουμε αποφασιστικά:

Να πάρει πίσω η κυβέρνηση το νόμο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, να επανέλθει η υποχρεωτικότητά τους και να υπογραφεί ΕΓΣΣΕ με επαναφορά των μισθών στα 751 ευρώ ως βάση για διαπραγμάτευση. Να σταματήσει το άθλιο καθεστώς των ατομικών συμβάσεων και ο απαράδεκτος διαχωρισμός στους μισθούς των εργαζομένων με βάση την ηλικία.
Να μην καταργηθούν τα ήδη πετσοκομμένα οικογενειακά επιδόματα, τα επιδόματα μητρότητας και τα άλλα επιδόματα του ΟΑΕΔ, ως συνέπεια της νέας μείωσης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών.
Να αυξηθούν τα επιδόματα ανεργίας. Να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να δίνονται σε όλους τους άνεργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να καταργηθούν όλα τα δουλεμπορικά γραφεία. Όλοι οι άνεργοι να έχουν δωρεάν ιατρική, νοσηλευτική και φαρμακευτική φροντίδα, δωρεάν μεταφορές. Ουσιαστικά μέτρα προστασίας της μητρότητας, επαναφορά του επιδόματος τοκετού για όλες τις γυναίκες.
Να σταματήσει η άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων στα άθλια και κακοπληρωμένα προγράμματα απασχόλησης.
Να μπει φρένο στις συζητήσεις για την απελευθέρωση των απολύσεων που προετοιμάζουν. Καμιά απόλυση στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Να ανακληθούν οι ως σήμερα απολύσεις στο δημόσιο τομέα και να δοθούν κονδύλια για την κάλυψη των αναγκών στην Παιδεία, στην Υγεία και την Πρόνοια.
Αποκλειστικά Δημόσια - Δωρεάν Υγεία και Παιδεία.
Να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις και η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων που επιφέρουν. Να γίνουν τα μονοπώλια λαϊκή περιουσία.
Να σταματήσουν τώρα όλα τα χαράτσια είτε της ΔΕΗ είτε της εφορίας. Να σταματήσει κάθε κατάσχεση και πλειστηριασμός στα σπίτια του εργαζόμενου λαού.
Να σταματήσει κάθε συζήτηση για παρέμβαση του κράτους και των εργοδοτών στη συνδικαλιστική δράση και στο δικαίωμα της απεργίας.

Καμία καθυστέρηση, καμία αναμονή! 

Κανένας εργάτης, νέος, άνεργος δεν πρέπει να μείνει εκτός από αυτήν τη μάχη. Να κυριαρχήσει η αφοβία μπροστά στις απειλές και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας και της κυβέρνησης. Το ΠΑΜΕ δε θα κάνει βήμα πίσω από το αυτονόητο δικαίωμα των εργαζομένων να διεκδικήσουν τη βελτίωση των όρων της ζωής τους, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες τους. 

Υπάρχει διέξοδος! Να βαδίσουμε στο δρόμο της λαϊκής συμμαχίας. Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να αλλάξει ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός δύναμης. Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να πετάξουμε από πάνω μας τα δεσμά της εκμετάλλευσης, να ανατρέψουμε τη δικτατορία των μονοπωλίων.

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ΣΤΙΣ 10:30.

ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ Δ.Ε.Η.

Ανακοινώθηκαν χτες από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) τα αυξημένα «χαράτσια» που θα καταβάλλουν τα λαϊκά νοικοκυριά, μικρές επιχειρήσεις και φτωχοί αγρότες για την ενίσχυση των ιδιωτών παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Συγκεκριμένα, οι νέες χρεώσεις, όπως ανακοινώθηκαν από τη ΡΑΕ, είναι: 
Για την υψηλή τάση 2,23 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από 1,79 (αύξηση 24,5%)
Για αγροτικές χρήσεις μέσης τάσης 10,83 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από 6,97 (αύξηση 55,3%)
Για αγροτικές χρήσεις χαμηλής τάσης 11,39 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από 7,3 (αύξηση 55,3%).
Για το οικιακό ρεύμα 26,3 ευρώ ανά μεγαβατώρα από 20,8 (αύξηση 26,4%)
Για λοιπές χρήσεις χαμηλής τάσης 30,89 ευρώ ανά μεγαβατώρα από 21,17 (αύξηση 45,9%).

Το συγκεκριμένο τέλος, που καταβάλλεται μέσω των τιμολογίων της ΔΕΗ από όλους τους καταναλωτές, πηγαίνει κατευθείαν στις «τσέπες» των ιδιωτών που έχουν επενδύσει στη λεγόμενη «πράσινη Ενέργεια» και όλη την παραγωγή τους απορροφά υποχρεωτικά η ΔΕΗ σε εγγυημένες τιμές. Μέχρι τέλος του 2013 είχε δημιουργηθεί στο σχετικό λογαριασμό χρηματοδότησης των ιδιωτών παραγωγών «τρύπα», που ξεπερνούσε τα 500 εκατ. ευρώ, και η ΡΑΕ είχε εισηγηθεί την επιβολή σχεδόν της διπλάσιας αύξησης στο ειδικό τέλος για την κάλυψή της.

Παρά το αναγκαστικό και περιορισμένης εμβέλειας «κούρεμα» που επιβλήθηκε πρόσφατα και έπληξε κυρίως τα οικιακά και αγροτικά φωτοβολταϊκά, οι αυξήσεις - αν και μικρότερες από τους αρχικούς υπολογισμούς - τελικά επιβλήθηκαν και όπως φαίνεται τα λαϊκά στρώματα θα συνεχίσουν για πολύ καιρό ακόμη να πληρώνουν ακριβά τους μεγαλοεπενδυτές του χώρου.

(Πηγή: Ριζοσπάστης 4/4/2014)

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΕΡΓΩΝ 6/4

Η Επιτροπή Ανέργων έχει προγραμματίσει συνέλευση, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 6 Απρίλη, στις 19:00, στα γραφεία της Λαϊκής Επιτροπής (Μυκηνών 17).

Πολλά τα θέματα συζήτησης:
Η επερχόμενη κινητοποίηση στον ΟΑΣΘ και το σβήσιμο προστίμων των ανέργων.
Το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο και το περιεχόμενό του.
Η απεργία της Τετάρτης 9/4, η ουσία των απεργιών γενικά και η στάση μας.
Οι κινήσεις μας για το επόμενο διάστημα όσο αφορά τη διεκδίκηση μέτρων προστασίας για εμάς τους ανέργους.

Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, τα προβλήματα τρέχουν και εμείς οι άνεργοι, σαν ένα από τα πιο ευπαθή τμήματα της κοινωνίας, όπως επίσης και πολυπληθέστατο, έχουμε υποχρέωση να πετάξουμε στην άκρη την αδράνειά μας, όπως επίσης και όποιον προσπαθεί να μας πείσει να μείνουμε αμέτοχοι στη σημερινή κατάσταση, όποιον μας τάζει 5μηνα προγράμματα απασχόλησης ως σωτηρία, "μπαλώνοντας" έτσι πρόχειρα τις ζωές μας και να κάνουμε το βήμα.

Δεν είμαστε μόνοι μας! Το συμφέρον μας σαν άνεργοι συμβαδίζει με το συμφέρον όλων των υπόλοιπων κοινωνικών στρωμάτων που βλέπουν σήμερα το βιοτικό τους επίπεδο να κατακρημνίζεται. Δεν έχουμε κάτι να χωρίσουμε μαζί τους.

Μεγάλος σταθμός, η απεργία της Τετάρτης 9 Απριλίου. Εμείς οι άνεργοι θα συμμετέχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ. στις 10:30 στο άγαλμα Βενιζέλου, μαζί με όλο τον υπόλοιπο κόσμο!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΟΡΜΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Η Λαϊκή Επιτροπή Ε' Διαμερίσματος, έχοντας καθήκον να γνωστοποιήσει και να προωθήσει στο κοινό την πανελλαδική απεργία της Τετάρτης 9 Απριλίου, στην οποία όλοι έχουμε χρέος να συμμετέχουμε, έχει προγραμματίσει μια σειρά εξορμήσεων για το προσεχές διάστημα:

Παρασκευή 4/4 στις 18:30:
Εξόρμηση στην περιοχή της παραλίας, ραντεβού στο Ποσειδώνιο.

Σάββατο 5/4 στις 11:00:
Εξόρμηση στη λαϊκή αγορά Μαρτίου με Μακεδονίας.

Τρίτη 8/4 στις 18:30:
Ραντεβού γωνία Μαρτίου-Παπαναστασίου για την πραγματοποίηση πικετοφορίας. 

15 ΧΡΟΝΙΑ Π.Α.ΜΕ.

Πριν 15 χρόνια ακριβώς, στις 3 Απρίλη του 1999 με τη συμμετοχή εκατοντάδων συνδικαλιστών από δεκάδες σωματεία ιδρύθηκε ως ανάγκη των καιρών το ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ανοίγοντας μια νέα σελίδα για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, συνέχεια των πλούσιων παραδόσεων και των αξιών της εργατικής τάξης της χώρας μας.

Δύο μέρες μετά, στις 5 Απρίλη, οι συνδικαλιστές της ΔΑΣ παραιτούνται από το προεδρείο της ΓΣΕΕ, στοχεύοντας στο να «ταραχτούν τα λιμνάζοντα νερά» της υποταγής στην ηγεσία της Συνομοσπονδίας, αλλά και να προβληματίσουν τους εργαζόμενους, ώστε να ανοίξει πιο αποφασιστικά η συζήτηση για την πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος.

Το ΠΑΜΕ στα 15 χρόνια ζωής του έχει δώσει σαφή και φανερά δείγματα για το ρόλο του. Ξεπερνώντας απειλές, την τρομοκρατία και βρώμικες επιθέσεις, βοήθησε στον ταξικό προσανατολισμό των σωματείων, συνέβαλε αποφασιστικά ώστε να μπουν μπροστά στην οργάνωση αγώνων και απεργιών, να δώσουν κουράγιο, δύναμη, να καθυστερήσουν με τη δράση τους μέτρα και την αντιλαϊκή επίθεση, να είναι παρόντα σε κάθε εργατική διεκδίκηση, να αναδεικνύουν την αξία της ταξικής-εργατικής αλληλεγγύης.

Τόσο στα χρόνια της καπιταλιστικής ανάπτυξης όσο και στα τελευταία δύσκολα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ δεν έβαλαν νερό στο κρασί τους, δε μπήκαν σε κοινωνικούς διαλόγους, δεν υιοθέτησαν απόψεις και ιδεολογήματα του κοινωνικού εταιρισμού που έσκαβαν το λάκκο στους εργαζόμενους.

Το ΠΑΜΕ απέδειξε στην πράξη πως δεν είναι άθροισμα παρατάξεων αλλά μαχητικό-ταξικό μέτωπο σωματείων, Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, επιτροπών αγώνα, ανένταχτων συνδικαλιστών και εργαζόμενων. Δεν αντλεί τη δύναμη και το κύρος του από φανταχτερούς τίτλους και αγώνες της εικόνας αλλά από την καθημερινή και αταλάντευτη παρουσία των δυνάμεων του, στα εργοστάσια, στα γιαπιά, στα γραφεία και στα εμπορομάγαζα, στα ξενοδοχεία, στα λιμάνια και σε κάθε εργασιακό χώρο.

Τα βήματα που έχουν καταγραφεί στη σύντομη δράση του ΠΑΜΕ από το 1999 ως σήμερα, το ρίζωμα του σε περισσότερους κλάδους και τόπους δουλειάς, η πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων που συγκροτούν το ΠΑΜΕ στους εργατικούς-λαϊκούς αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες μάχες που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια χωρίς να γίνει έκπτωση στο σύνθημα “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη” αποτελούν τη βάση για τη συνέχεια, για την αντεπίθεση των εργαζομένων μαζί με όσους πλήττονται από τη δικτατορία των μονοπωλίων.

Σε μια περίοδο που η σήψη του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ξεχειλίζει από παντού, που το καθήκον της ανασύνταξης γίνεται σύνθημα σε ανερχόμενες δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, το ΠΑΜΕ, με τις θέσεις του, τις πρωτοβουλίες και τη δράση του, επιδιώκει να αναδειχτεί στον κύριο παράγοντα ταξικής συσπείρωσης και της ενότητας της εργατικής τάξης.

Η ανασύνταξη και η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος δεν αποτελούν σύνθημα, δε μπορούν να εγκλωβιστούν σε παιχνίδια κυβερνητικών εναλλαγών. Ανασύνταξη του κινήματος, χωρίς να θίγονται η κυριαρχία και τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, χωρίς να αμφισβητείται η στρατηγική της ΕΕ, χωρίς συγκρούσεις με τις αντιλαϊκές πολιτικές, με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, χωρίς ανατροπές των συσχετισμών δύναμης στα συνδικάτα δεν μπορεί να υπάρξει.

Για αυτό σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ oι συνδικαλιστικές οργανώσεις που συγκροτούν το ΠΑΜΕ να ριζώσoυν παντού, να είναι το θετικό παράδειγμα για όλο το συνδικαλιστικό κίνημα.

Να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό ώστε να ανεβαίνει σταθερά ο βαθμός οργάνωσης της εργατικής τάξης, να μπαίνουν οι νέοι, οι γυναίκες, οι άνεργοι, οι μετανάστες στη συλλογική δράση, να δυναμώνει η παρουσία τους, στους ταξικούς αγώνες.

15 χρόνια μετά δεσμευόμαστε πως θα συνεχίσουμε αταλάντευτα, ταξικά. Δεν επιτρέπεται βήμα πίσω. Αυτό επιβάλλει το συμφέρον και οι ανάγκες των εργαζομένων, οι ανάγκες του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Γιατί χωρίς τους εργαζόμενους γρανάζι δε γυρνά.

Ζήτω τα 15 χρόνια του ΠΑΜΕ.

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

24ΩΡΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 9/4

Παλεύουμε ενάντια στα νέα αντεργατικά μέτρα που θέλουν να πάρουν:

Νέες απολύσεις εργαζομένων στους δήμους και στον δημόσιο τομέα. Απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα. Οι στρατιές ανέργων θα γιγαντωθούν.
Νέες μειώσεις μισθών σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Μειώσεις των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών και φόρτωμά τους στους εργαζομένους. Νέες φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεπιχειρηματίες και χαράτσια για την πλειοψηφία του λαού.
Χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, στη δράση των σωματείων. Θέλουν να επαναφέρουν την ανταπεργία (λοκ άουτ)- θεσμοθέτηση, δηλ., της προστασίας του κάθε μεγαλοεργοδότη από τους αγώνες των εργαζομένων.

ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΗ: 
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ, ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ:

Να σταματήσουν οι απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις στους δήμους και τις δημόσιες υπηρεσίες. Άμεση επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων. Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους.
Να πάρουν πίσω τον νόμο για τη λεγόμενη «αξιολόγηση» υπηρεσιών και εργαζομένων στο δημόσιο που οδηγεί σε απολύσεις, κατάργηση υπηρεσιών και ιδιωτικοποίησή τους.
Αυξήσεις στους μισθούς μας. Επαναφορά των Σ.Σ.Ε.
Να σταματήσει η άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων στα άθλια και κακοπληρωμένα «προγράμματα απασχόλησης» (5μηνα κ.α.).
Μέτρα προστασίας για όλους τους ανέργους.
Αποκλειστικά Δημόσια Δωρεάν Υγεία και Παιδεία.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ:
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ. 9 ΑΠΡΙΛΗ, ΣΤΙΣ 10:30 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ. 

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ

Τη Δευτέρα 31/3, το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης συζήτησε για το νέο σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης, καταρχήν σε Α', Γ' και Ε' Δημοτικές Κοινότητες, με πρόβλεψη να επεκταθεί παντού, αφού ολοκληρωθούν οι σχετικές μελέτες.

Συζητήθηκε η διεξαγωγή διαγωνισμού για τον ανάδοχο του έργου, -ιδιώτης, φυσικά- με τον οποίο ο Δήμος θέλει η συμφωνία να είναι «μισά – μισά». 

Πληρωμές θα γίνονται δεκτές με κάθε τρόπο… Με κλήση, με μήνυμα, μέσω ιστοσελίδας, μέσω εφαρμογής σε κινητά, με κάρτα, με «ξυστό»… Ο «χρήστης» θα έχει τη δυνατότητα να ενημερώνεται ηλεκτρονικά και για τα πρόστιμά του… 

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται, ώστε να ξεκαθαριστεί πως δεν θα υπάρχει ειδική μέριμνα για τους εργαζόμενους. Μην καλομάθουν… 

Η ώρα κοστολογείται στο 2ευρω. Μην ψάχνουμε και ρέστα… 

Έτσι ο Δήμος υπολογίζει να εισπράττει περί τα 7.000.000€ το χρόνο από εισιτήρια και γύρω στα 4.300.000€ (!!!) από πρόστιμα (απ’ αυτά θεωρεί σίγουρα τα μισά –τα υπόλοιπα δεν τα βλέπει να πληρώνονται). Κι απ’ το σύνολο, τα μισά στον ανάδοχο, όπως είπαμε. 

Έτσι, λοιπόν, λέει ο Δήμος, θα λυθεί η ρύπανση και το κυκλοφοριακό. Και θα «αξιοποιηθούν εναλλακτικές τεχνολογίες». Μάλιστα… 

Η διοίκηση του Δήμου είναι απόλυτα συνεπής. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στο κέντρο της πόλης και -κάτοικοι και επισκέπτες- έχουν «απολαύσει» τα αποτελέσματά τους. Έγινε προσπάθεια να τα φέρουν εδώ και 1 χρόνο στην Δ' δημοτική κοινότητα. Μετά την κινητοποίηση του λαού της περιοχής, με καλέσματα της Λαϊκής Επιτροπής Τούμπας, πάγωσαν οι σχεδιασμοί. Προσωρινά… Η ίδια η εισήγηση της πρότασης επικαλείται τον «κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων», τον «Καλλικράτη», τον «Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας» του Δήμου, τις ως τώρα αποφάσεις. Νόμιμα θέλουν να μας χαρατσώσουν. Είναι η συνέχεια της εμπορευματοποίησης υπηρεσιών, της ιδιωτικοποίησης, των τελών, της τοπικής φορολογίας. Ο δημόσιος χώρος είναι προς ενοικίαση και επιχειρηματική αξιοποίηση στην πολιτική τους. 

Πρόκειται για κατευθύνσεις της κυβέρνησης και της Ε.Ε., της βασικής κατεύθυνσης για δραματική μείωση των πόρων απ΄ τον κρατικό προϋπολογισμό προς τους Δήμους, για μεταφορά αυτών των χρηματοδοτικών κενών στις πλάτες των εργαζομένων, στις λαϊκές οικογένειες. Η κατεύθυνση αυτή βρίσκει ένθερμους υποστηρικτές και στους σημερινούς διοικούντες και σε επίδοξους αυριανούς. Όποιος άλλωστε κινείται εντός αυτού του πλαισίου, των κανόνων της Ε.Ε., της κυβερνητικής πολιτικής, της «υγιούς επιχειρηματικότητας», της ανταγωνιστικότητας, της ανταποδοτικότητας, με τα σημερινά ή με «εναλλακτικά» σχέδια, αντικειμενικά θα κινηθεί στην ίδια ρότα. Ούτε φύλλο συκής δεν μπορούν να αποτελέσουν οι «ευαισθησίες» και οι «επικλήσεις» για το περιβάλλον, το κυκλοφοριακό και την καινοτομία. 

Οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους, οι άνεργοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι επαγγελματίες βιοπαλαιστές, οι νέοι των λαϊκών στρωμάτων της πόλης το «δεν πάει άλλο» το έχουν πει από καιρό. Μπορούμε με την πάλη μας να τους χαλάσουμε τα σχέδια. 

Ο δημόσιος χώρος δεν πρέπει ούτε να πωλείται, ούτε να ενοικιάζεται. 

Το πρόβλημα του κυκλοφοριακού και της στάθμευσης λύνεται μόνο με την ουσιαστική και ολόπλευρη ανάπτυξη των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Ελεγχόμενη στάθμευση μπορεί να υπάρξει μόνο γύρω από δημόσια νοσοκομεία και οργανισμούς χωρίς όμως καμία καταβολή αντιτίμου.
Το σύστημα της ελεγχόμενης στάθμευσης είναι καθαρά εισπρακτικό και δεν μπορεί να λύσει το κυκλοφοριακό. 

Να παλέψουμε για δημοτικές υπηρεσίες με αποκλειστικά δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα, χωρίς ανταποδοτικά τέλη, τροφεία και φόρους. Για πραγματικές λύσεις στο μεγάλο, όντως, κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης και της συνοικίας μας. 

Να διεκδικήσουμε:
Καμιά δημοτική υπηρεσία να μην εκχωρηθεί σε ιδιώτες.
Κανένας δημόσιος χώρος να μη μετατραπεί σε ενοικιαζόμενο (ούτε από ιδιώτη – ούτε από το Δήμο).
Δημιουργία δωρεάν χώρων στάθμευσης.
Δημόσιες σύγχρονες αστικές συγκοινωνίες, δωρεάν για άνεργους, φοιτητές, μαθητές, ΑΜΕΑ, δωρεάν για όλους κατά τις ώρες προσέλευσης στους τόπους δουλειάς και με φθηνό αντίτιμο για τις υπόλοιπες ώρες.